در گذشته « شهرداری » را « بلدیه » می نامیدند. در سال 1300 قمری، ناصرالدین شاه به دنبال اصلاح امور داخلی، تصمیم گرفت که در تهران بلدیه را تأسیس نماید، اما موفق به این امر نشد. در سال 1283 هجری شمسی، قانون بلدیه در مجلس شورای ملی ایران به تصویب رسید . قبل از تاسیس بلدیه، مردم و ساکنین هر شهر، بر طبق آداب و اعتقادات شخصی و دینی، خدمات شهری را انجام می دادند. اما پس از پیروزی مشروطه، مشکلات فراوانی در اداره شهرها و از جمله امور بهداشت شهری و آب رسانی پدید آمد.
اولین شهرداری در تاریخ
نخستین بلدیه ایران، شهرداری تهران سال 1283تاسیس شد. در 19 خرداد 1286 شمسی، اولین قانون شهرداریها با نام عنوان « قانون بلدیه » تصویب شود. پس از آن بلدیه در شهرهای شیراز و همدان در سال 1290، در تبریز در سال 1296، در مشهد و آستارا در سال 1297، در دزفول در سال 1299 و در مراغ، کرمان و ماکو در سال 1300 تاسیس گردید.